wielkie wnioski na błahej kanwie

czasem to, że coś jest za rogiem wcale nie jest samo w sobie powodem do szczęścia...

czasem warto przejść się parę przecznic dalej...

warning

naprawdę przeraża mnie to, że wielu rzeczy płomiennie pragnę
dopóty
dopóki ich nie posiądę.

potem jakoś nie nęcą już.
cały szkopuł tkwi w tym, że mechanizm tenże jest zupełnie poza moją kontrolą.



czymże się więc kierować w tym życiu?


?

gegen die wand.

tak trochę czuję właśnie, że walę GŁOWĄ W MUR. mur niedookreślony co najgorsze, bo taki najtrudniej przebić.

tu o filmie jednakże miało być zatytułowanym jak powyżej.
nie wiem czy mój ulubiony. ale na pewno najwięcej razy obejrzany. i za każdym razem głębiej przeżywany. bardziej opłakany. głośniej obśmiany. dłużej przemyśliwany.



jeszcze jedna wspólna cecha łączy moje życie z ww. filmem... desperacko pragnę happy-endu.

a ten mur nawet rąbka tajemnicy nie chce uchylić, co za sobą kryje...

kontynuacja cyklu.

z niektórych ust słowo "SKANDAL" brzmi po prostu skandalicznie.

nienawidzę dwulicowości.

reaktywacja

tak sobie obserwuję i obserwuję i obserwacje te doprowadziły mnie do wniosku, że jestem jakaś inna. A że inność tę pragnę kultywować, bo tak jakoś czuję, że warto, to powracam na blogowe przestworza. zwłaszcza,że niebawem nie będzie mi do kogo ust otworzyć i z kim w codzienności tej mojej inności celebrować.



najświeższa perełka na mocne wejście: "ja już wszędzie byłem. mnie to już nic nie rusza"
-
...może dlatego, że WSZĘDZIE jeszcze nie byłam, ale MNIE z kolei rusza WSZYSTKO!

(i właśnie dlatego)

i have lost a lot...

but i have not lost everything! :)

życie choć piękne...

...



... tak kruche jest.

oby udało się MI zastosować w praktyce to, o czym pouczam wszystkich wokół.