planowanie

 przyjemność sama w sobie :)

stare prawidło

po burzy przychodzi słońce.

dzisiaj bez noża :)

piękno tkwi w prostocie.
















tak... dążmy do prostoty :)
nie tylko na talerzu.

moje życie całe jakieś takie wynajęte.

"pikla nie da się zagrać." ot co!

czytanie książek jest bardzo niebezpieczne... powinni to pisać na okładkach jeszcze większą czcionką niż na papierosach...

no nic tylko marzę o odwadze do rzucenia wszystkiego i zajęcia się czymś PRAWDZIWYM.

hmmm... tak jakby moja (kolejna - bleee) magisterka była niewystarczająco prawdziwa ;)

wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma.

z jednej strony tak mi spieszno i tęskno do stabilizacji, uporządkowania, stałości i powtarzalności.
do zamknięcia obowiązków i przyjemności w jakieś oficjalne ramy.

a z drugiej strony uwielbiam miasto w tych porach, kiedy nikogo tam nie ma, bo wszyscy zorganizowani muszą być akurat gdzie indziej. a ja jestem tam wtedy, kiedy chcę. i lubię nie musieć mieć przy sobie zegarka.

chociaż jednak czasem taka bezkształtność i wolność męczy jednak bardziej, niż odpręża.

nie można mieć jednak wszystkiego.

mała rewizja poglądów

wczorajsza ulewa, która zastała mnie prawie idealnie w połowie pokonywanej pieszo drogi pomiędzy uczelnią a mieszkaniem i która po kilku chwilach swojego działania powoduje nastawienie "teraz to już i tak mi wszystko jedno" skłoniła mnie do zamieszczenia erraty do wczorajszego posta o treści, że lubię tylko CIEPŁY letni deszcz i to jeśli nie towarzyszy mu przeszywający zimny wiatr.